Tja, het lijkt wel de generatie van vroeger. Mijn moeder en schoonouders hoor ik steeds zeggen: "Maar mijn kinderen sliepen allang door! Gewoon laten liggen en laten huilen dan zijn ze er snel genoeg aan gewend". Niet mijn manier dus.
Mijn oudste wordt in mei twee jaar en slaapt van de zeven nachten er twee of drie door. Tot veertien maanden heeft hij nog bij mij gedronken wat de (schoon)ouders natuurlijk belachelijk vinden en is in hun ogen dé reden is waarom hij nu nog niet doorslaapt.
Nou dan zeg ik ze maar dat meneer wel degelijk doorslaapt (nadat hij een een slokje of een knuffel en een aai heeft gehad ;))
Alsof doorslapen van je kind een graadmeter is hoe ik het als moeder zijnde doet. >

..
En wat me nog het meest is opgevallen is dat menigeen mij vroeg:"en...slaapt ie al door?" Ik zou veel liever de vraag gesteld krijgen (maar dat heeft niemand ooit gedaan): "Vind je het vervelend dat je er 's nachts (zo) vaak uit moet?" Mijn antwoord daarop is NEEEEE! Liever een kind dat weer tevreden verder slaapt na het mamma-tanken dan een huilend kind dat zich in de steek gelaten voelt door zijn ouders.
Kinderen lang laten brullen om ze op die manier te leren door te slapen is niet mijn ding!
Gr,
Cynthia