Dat ene gezin met die 2 koters aan de borst was Brits, die andere twee volgens mij Amerikaans.
Ik ben het toch niet helemaal met je eens. Het werd wat naar 1 kant overtrokken, maar de gedachte achter AP (attachment parenting) sprak mij juist heel erg aan. Ik ben sinds wij kinderen hebben zeggen en schrijven 2 keer zonder man en/of kinderen van huis geweest. (op een fysio of tandarts bezoek na)
Ik doe het liefst alles met mijn kinderen, ze slapen ook de eerste 1.5 - 2 jaar bij ons op de kamer. Het liefst had ik een grote zolderkamer met 1 groot bed en had ik alle kinders bij me slapen, maar ja, die kerels he ;)
Ik had graag getandemmed met het voeden, waren het niet dat mijn lijf slecht zwanger is en ik op dieet zit vanwege allergische kinderen. Mocht ik spoedig zwanger raken (MOCHT) dan ga ik het toch echt proberen vol te houden, mits Kylian wil blijven drinken natuurlijk.
Enja, hier zitten ze ook op de tafel, springen ze op de banken en hier zeggen ze ook "gekke mama", ik kan dat niet raar vinden. Drammerig, ja, dat zijn ze hier ook wel, maar ze weten wel wanneer de maat vol is. Maar ik ben bang dat dat dan ook het enige verschil is :

Achja, ik weet niet, twee manieren van "kijken naar" denk ik.