Consultatiebureau

[mamatorist]

Ik moest Stijn op zijn rug op tafel houden en dan zijn armen vast houden zodat hij de naald niet af kon pakken en de arts hield zijn beentje vast met een hand en prikte met de andere hand. Maar Stijn is echt enorm sterk. Dat merken we ook wel met verschonen, wat we tegenwoordig staande doen. De arts was ook echt verbaasd dat hij al zo sterk is en dat zei ze ook meerdere malen.

Tom moet volgend jaar voor zijn inentingen en ik heb al tegen mijn man gezegd dat hij dan mee moet. Anders doe ik het zo als mijn moeder deed: als je goed mee werkt en je niet aanstelt (je mag dus best even huilen maar geen dramagedoe) mag je wat leuks uitzoeken voor toen vijf gulden. Dan werkte we echt wel mee hoor!


 

[Anouschka]

Jurriën en Debbie kregen er ook 2 per keer weet ik nog wel. Maar het gebeurde dan geregeld dat ze met 2 "vrouw" prikten. Echt tegelijk. En dan is het maar 1 keer huilen. Vind ik toch iets minder gemeen. Die kleintjes schrikken er zo van.  
Ik ben blij dat ik die prikken niet hoef te zetten. Ik zou mezelf een gemeen rotmens vinden.  


Debbie had ik ook wat beloofd van 5,-. Maar die was echt panisch. Het was maar goed dat er niemand meer was, zei de arts ook al. Maar Debbie is ook wel een verhaal apart. Ze is er gelukkig weer vanaf. En nu zegt ze dat het wel meeviel. Je zou ze wat doen!
Maar ze besefte gewoon niet wat er komen ging, hoe dat voelde. En dat maakte haar panisch.

[astridmv3]

idd 2 tegelijk is dan minder 'erg'

ik moest lisannes benen dan tussen mijn benen klemmen (op schoot) en haar armpjes vasthouden.

nu is het idd, prik 1: overstuur/huilen, bijkomen en dan prik 2, dubbele ellende

[mamatorist]

Ach arme Debbie,

en hoe hard je ook je best doet om het uit te leggen ze moeten het toch ervaren voorat ze over hun angst heen zijn. Dat had ik met tom en Rick ook afgelopen jaar toen ze bloed moesten prikken en achteraf vonden ze het meevallen.

[Anouschka]

Ja en nu zegt ze dat ze een volgende keer niet zo bang meer zou zijn. Maar er komt geen volgende keer. 
(geen inentingen in ieder geval)

Bloedprikken? Jaren terug, debbie ook in de houdgreep gehad. Maar dat was toch minder erg dan dit. Ze is nu op een leeftijd dat ze er veel te goed over na kan denken.

[Yvonne]

Ik heb daar bij de eerste keer ook enorm staan snotteren. Doos tissues erbij  . Dan zijn ze nog zo klein en ook nog twee gemene prikken in die kleine beentjes. Bah! De laatste twee keren hoefde Janne bij de eerste prik niet te huilen. Te verbaasd wat er nou toch weer gebeurt. Maar bij de tweede liet ze goed van zich horen. Gelukkig is ze wel weer snel te troosten. Is idd wel beter twee prikken tegelijkertijd. Eind juni moet Janne nog de BMR en dan zit het er voorlopig even op   

Tja, het hoort er helaas bij.

[mamatorist]

Wat slaapt Stijn rouwens veel vandaag. Ongezelig hoor. Zal wel door de prikjes komen. We geven hem alle tijd om lekker bij te slapen. Dan maar zelf vanavond vroeger naar bed zodat ik niet zo moe ben als hij vannacht vaker wakker wordt.

De arts raadde me trouwens aan om s'nachts geen bv maar een beetje water te geven omdat ze denkt dat de nachtvoedingen gewenning zijn. Zou dat helpen?

 

[Anouschka]

Tjee zeg, ik kan me niet voorstellen dat Nele genoeg zou hebben aan water hoor. Die wil gewoon lekker tegen mij aanliggen. Stijn is toch ook zo hard aan het vooruit gaan? Denk jij niet dat hij in een groeisprong zit? Dan heeft hij ook niet genoeg aan water hoor. Probeer maar uit. Ik ben bang dat jij niet blij gaat zijn.

[mamatorist]

Hallo allemaal,

gisteren was het weer tijd voor onze kleine man om naar het cb te gaan voor zijn inentingen en controles. Wat een fijne arts hadden we!!! Ze nam alle tijd voor ons.

De arts was helemaal weg van onze kleine schat. Hij kreeg een beker met blokjes erin, kiepte die leeg en begon het geluid van een poes na te doen, want er staan poesjes op de beker.  Stijn heeft goed laten zien hoe vlot hij al kan lopen, waar hij vlot mee is maar dat wisten we al.

Qua spraak zit hij op het gemiddelde. Dat hij spelletjes met geven en nemen doet is ook super. Dat lampje waarmee ze naar zijn ogen keek vond hij interessant. Toen ze haar hand voor één oog hield bukte hij om onder haar hand door naar het lichtje te kunnen kijken. Slim ventje. 

De entingen vond hij niet leuk. Gelukkig zat hij lekker bij pappa op schoot en was het verdriet vlug over. Bij het weggaan heeft hij zelfs nog even gezwaaid naar de arts.

Stijn is trouwens geen groot kind meer. Hij weegt nu 10.070 kg en is 78.5 cm! Maar als je alle energie nodig hebt om te bewegen hou je minder over om te groeien. Tom was op deze leeftijd 12.5 kilo!!! Maar die bewoog ook amper. Leuk hoor, drie verschillende kinderen.

Het viel me op dat we het helemaal niet over de bv hebben gehad. Daar is niet naar gevraagd. De volgende controle is met twee jaar. Ik ben benieuwd of hij dan nog steeds bv krijgt. Ik hoop het!!!

  van een trotse moeder!


Edit: Niet werkende link weg gehaald