Heb vanmiddag de huisartsenpost gebeld. Jochem heeft al enkele dagen kapotte billen en sinds vanmiddag zware diarree, heb zo'n 8 luiers verschoond in 3 uur tijd. We hebben een blauwe regen in de tuin staan (die er eigenlijk uit moet) en ik was bang dat hij daar misschien bloemetjes van binnen had gekregen, want dat schijnt hartstikke giftig te zijn. Dus ik bellen om te horen wat de symptonen zouden kunnen zijn als hij dat daadwerkelijk binnen had gekregen. "Ja mevrouw, dat weet ik niet hoor, dat zou ik helemaal uit moeten gaan zoeken, de giflijn bellen enzo. (klonk alsof haar dat teveel werk was...) Maar als hij diarree heeft, dan is het niet van belang hoe hij daar aan komt, maar hoe hij er weer van af komt. Hij moet in ieder geval veel drinken". Vertel ik dat hij in ieder geval nog een paar keer bij mij gedronken heeft vanmiddag, want hij krijgt nog borstvoeding. Is het stil aan de andere kant van de lijn. "Hoeveel maanden was uw zoontje?" 2 jaar, dat had ik al verteld. Weer stil. "En hij krijgt nog borstvoeding ?!?. Ja. Weer even stil...
Ben ik er nu al teveel gewend aan het langvoeden of mag je van iemand in een medische functie een andere reactie verwachten? Waarschijnlijk het eerste...
Maar goed, Jochem slaapt nu, heeft niets gegeten maar nog wel bij mij gedronken, hij had verder praatjes genoeg en gaf het gelukkig wel meteen aan als hij weer een (nat) scheetje had gelaten, dus dan konden we ook meteen verschonen. Denk dus inmiddels ook dat hij niets van die blauwe regen binnen gehad heeft, maar houd het toch maar even goed in de gaten. En ik blijf vegen om de bloemetjes zoveel mogelijk uit zijn buurt te houden. Stom he, daar houd je dus geen rekening mee als je een tuin in gaat richten terwijl je nog kinderloos bent.
Groetjes, Babette