Hi,
We zijn net terug van het ziekenhuis, Lynn heeft een EEG scan gehad, Herbie was mee naar binnen, ik moest buiten wachten met Liam.
Liam had zich tot het dak toe volgescheten, ieuw, en uiteraard had ik geen reserve kleding bij me, wat ik normaal wel altijd heb. Pff had alleen een romper een een truitje bij me, en het truitje was van Lynn. Dus ik gevraagd of ze in het winkeltje kleding verkochten, nee. Vrouwtje bij de kinderafdeling een broekje gehaald, was echt kei lief.
Ondertussen hoorde ik Lynn kei maar dan ook kei hard brullen in die kamer. Ik brak helemaal, jezus wat is dat zielig zeg. Moeten een een soort van muts op, en in die gaten wordt er een spuit met gelei ingespoten anders maakt het geen contact, ofzoiets. Was echt super zielig.
Volgende week donderdag krijgen we uitslag van die scan.
Papa zei dat ze het wel kei goed had gedaan, en dat ze na dat kwartier krijsen wel goed stil had gelegen. Ik snap niet dat ze niet een meer vriendelijke methode kunnen uitvinden, zeker vor die kleintjes, goed, voor ons zal het ook niet gaaf zijn, maar wij kunnen ons eroverheen zetten, maar ach germ zo'n kleintje niet.
Ze heeft net wat gedronken, en ligt nu in bed bij te komen, viel volgens mij wel meteen in slaap.
Wat zielig zeg, Herbie en ik hebben van de week het erover gehad, en hij zei bang te zijn voor de onschuld wat je dan uit het kind haalt, en nu kan ik zien wat hij bedoelt. Dat gezicht van Lynn spreekt echt boekdelen. IK hoop niet dat ze dit als trauma gaat ervaren.
Ik zou willen dat ze eens kei en keihard vooruitging, dan hoefden we dit allemaal niet meer te doen, maar de pest is, als er niks uitkomt uit die scan, dat ze bloed moet laten prikken en onder mri, pff nog meer doktertjes en zo.
Vanochtend bij manuele therapie geweest ook nog, en hij zei dat Lynn lichamelijk goed in elkaar zit, er zit niks vast wat haar ontwikkeling zou belemmeren, al had ik eerlijk gezegd dat het liefst gehad, was ze misschien gekraakt geweest, en dan kon ze zich verder ontwikkelen, maar goed we wachten af.

X