Poehee... na een reis van eh... 12,5 uur zijn we thuis!!!
Vanmorgen om 10 over 7 opgestapt op de bus bij ons hotel. Om 10 over half 11 Fuerteventuratijd (is een uur vroeger dan hier) opgestegen op het vliegveld daar. Om half 4 onze tijd hier geland op Schiphol. Nog een kwartier taxiën. Koffers opgehaald en wat gegeten en op de taxibus gewacht die ons naar onze auto bracht.
Dan de auto in. Normaal anderhalf uur rijden naar huis. Maar... file file en nog een file.
Iets over half 8 thuis.
Tja, schoonmoeder belde in de auto al op hoe laat we thuis waren. We waren amper 10 minuten binnen. We waren lekker wat aan het rondkijken in ons huis. De post doorgekeken. Kwam ze met haar kabaalstem binnen.
"Hallooooo!!!"
Okee, ze zal het allemaal wel goed bedoelen. Maar ik wil gewoon RUSTIG thuiskomen na een reis van dik 12 uur en een kindje wat ik heel de dag op schoot heb gehad.

Schoonmoeder zal het wel goed bedoelen. Maar... ik kan er doodgewoon niet tegen!!

Ze is zich met het huishouden gaan bemoeien hier. Ongevraagd nog wel. Ik had alles schoon achtergelaten maar ze is toch rond aan het snuffelen geweest wat ze hier kon doen of kon verbeteren.

MAARRRR...verder....... de vakantie was geweldig!
We hadden de kamer naast die we 2 jaar geleden hadden. AAN het zwembad.

Ons balkonnetje grensde dus aan het zwembad. John en ik zijn om de beurt met Nele op de kamer gebleven zodat zij lekker kon slapen in het ritme van thuis.
De ontlasting van Nele is goed gekomen toen ze helemaal over zat op borstvoeding en soms peer (als er goeie lagen) en meloen.
Ze sloeg wel 2 dagen over telkens maar ze kwam zonder teveel moeite van haar ontlasting af.
Nele was echt een heerlijke meid. In het begin aarzelde ze als er een spanjaar Hòla zei. Maar de laatste dagen zwaaide ze er lachend op los als er iemand Hòla zei.
Enne jee, wat kreeg ze veel aandacht! De spanjaarden gaven heel wat kusmondjes naar haar of aaiden over haar armpje. Die zien niet vaak blonde baby's volgens mij.

Debbie en Jurriën hebben heel veel gezwommen. Debbie is zelfs een middag kwijt geweest. Echt, we geraakten in paniek. Eindelijk werd ze gevonden met het buurmeisje. Ze gingen naar het openbaar toilet maar die vonden ze te vies. Zijn ze in het complex naar andere toiletten op zoek gegaan. Ze wist precies te vertellen waar er allemaal toiletten zijn.

Ik weet dat Debbie totaal geen goed richtinggevoel heeft en het is een geluk dat ze gevonden is door de buurman. We hebben er wel een leuk contact daarna mee gekregen. En Debbie een penvriendinnetje.

Wat hebben die meiden verder lekker samen gespeeld zeg. En Jurriën met haar broer die maar een jaar jonger was dan Jurriën.
Kortom, weer voor herhaling vatbaar. Maar dat zal waarschijnlijk een jaar of langer duren.
Ik zal de foto's eens gaan uploaden.
