Borst en slaaptraining

[Nynke Bal-Dekker]

Voor kinderen die wel lekker aan de borst in slaap vallen, maar huilend wakker worden zodra hun hoofdje hun eigen bedje raakt of vlak daarna helemaal overstuur wakker wordt, zijn er diverse "slaaptrainingen"

Je hebt de lekker slapen zonder huilen methode, waarbij je je kindje steeds iets eerder van de borst afhaalt. Je laat je kind dan wel lekker rozig en slaperig worden aan de borst, maar haalt dan voorzichtig de tepel uit de mond. Gaat het protesteren over in hard huilen, koppel je weer aan.... om even later als uk weer rustig is weer de tepel uit de mond te halen. Net zolang volhouden totdat ukkie wel gewoon in slaap valt.

Dat werkte voor Renée dus voor geen meter.... of ik was te ongeduldig.. dat kan natuurlijk ook. Het heeft me wel wat inzichten gegeven in de "gedachtengang" van ons ukkie.
 
Het probleem van in slaap vallen aan de borst voor haar is dat ze het tutten aan de borst koppelde aan het slapen. Ze dacht dat ze de borst nodig had om lekker te kunnen slapen. Bij sommige kinderen gaat het goed, maar bij andere kinderen niet.... Mijn twee oudsten waren ook zo. Aan de borst vielen ze wel in slaap, maar zodra de borst weg was of ik ze in bed wilden leggen, schrokken ze wakker en gingen luidkeels in protest. Borst of speen kwijt, niet meer slapen dus....

Bovendien dacht ik altijd dat ik gewoon wakkere kinderen had. Ze waren zo actief en leergierig.... Ook vrolijk, maar daar moest ik dan wel wat voor doen! Zolang ik ze steeds nieuwe speeltjes gaf of een ander uitzicht dan waren ze tevreden, maar even in de box zonder mij of even rustig stil zitten was er niet bij. Nu weet ik dat dat een teken is van oververmoeidheid!

Nu bij mijn derde begon het hele riedeltje weer opnieuw. Al vanaf de tweede week merkte ik dat het slapen weer niet vanzelf zou gaan... Nou was ze ook ontzettend onrustig en maaide veel met haar armpjes. Ik ben toen gaan inbakeren en dat hielp al redelijk. Ze sliep weer wat langer en had minder last van haar krampjes.

Maar wat uiteindelijk het meeste werkte, was de regelmaat die Ria Blom beschreven heeft in het boekje inbakeren brengt rust. Deze regelmaat kan je prima ook zonder inbakeren gebruiken en werkt als een tierelier! Alleen het heel lang laten huilen hoort niet bij mij, dat kan ik niet! Ria schrijft een bepaalde tijdsduur voor, die was mij te lang. Zij schrijft kwartier tot half uur voor... liefst nog wat langer.

Mijn haren stonden direct overeind, huilen kon ik absoluut niet tegen. Mijn meiden kenden maar één volume en één toon... en dat ging door merg en been. Boekje ging dus eerst bijna direct de prullenbak in. Maar toen ik even doorlas en er achter kwam dat het laten huilen niet gewoon in bed smijten en laten krijsen betekent, maar juist onder bepaalde voorwaarden moest, werd het me allemaal wel een stuk duidelijker. Laten huilen zonder te kijken wat je kindje op dat moment nodig heeft, dat werkt niet. Ja natuurlijk, na een uur of twee zal je kind dan echt wel in slaap storten, maar dat is de bedoeling niet.

Als je je kind precies op de juiste tijd op bed legt, is het laten huilen alleen maar om je kind de kans te geven om de overgang van moe zijn naar slapen te laten maken. Die korte periode is voor hun een heel raar gevoel en daarom huilen ze in het begin ook. Denk maar aan jezelf en hoe een huilbui je kan opluchten en kan ontspannen! Dat is met die kleintjes ook zo. Huilen is niet erg, het hoort bij het leven. De frustraties moeten er even uit en de enige manier waarop een klein kind dat kan, is even huilen....

Maar dit staat of valt wel met de juiste timing! Als een kind oververmoeid is, kan het gewoonweg niet makkelijk zelf in slaap vallen en zal het langer dan een half uur duren voordat het uiteindelijk na ontzettend krijsen, compleet overstuur in slaap valt... Dat is dus niet de bedoeling!

Bij ons ging het ook niet helemaal zonder slag of stoot hoor! Wij moesten ook eerst de gebruiksaanwijzing van Renée zien te schrijven. Toen ik het boekje een beetje door had en alles in mij opgenomen had, was het al te laat om een goede start te maken. Ze was al even wakker en ik had het eerste signaal al gemist. Dat was dus een kwestie van nog een dag pappen en nathouden...

Maar overtuigd was ik nog niet... laten huilen was een groot struikelblok voor mij, dus ik heb eerst een tussenoplossing bedacht, wel zonder borst in slaap vallen... maar niet alleen in haar bedje. Bij eerste vermoeidheidssignaal pakte ik haar in en legde haar in de wandelwagen en ging de deur uit... kontje werd geschud en ze viel zonder al te veel protest in slaap. Moest wel precies op juiste moment, anders was het alsnog krijsen... maar ging al snel beter.

Toen kwam het punt dat de omgevingsgeluiden teveel stoorden, ze werd al weer binnen drie kwartier wakker terwijl ze toch echt wel anderhalf uur nodig had. Ik moest er aan geloven, ze had behoefte aan haar eigen stille kamertje. Met angst en beven haar de volgende dag ingepakt, opgepakt en naar bed gebracht... ben zelf onder de douche gaan staan om het huilen minder te horen. Groot was mijn verbazing dat ze binnen acht minuten (ja klok in de gaten gehouden) stil was en sliep! Twee uur diepe rust in huis... en compleet vrolijk wakker worden! Na uurtje wakker zijn weer naar bed en weer binnen acht minuten diep in slaap... Heb alleen 's avonds in spitstijd signaal gemist en toen wel haar met de borst in slaap laten vallen.

De rust en regelmaat kan je het beste 's morgens vroeg beginnen. Dan zijn ze nog goed uitgerust en geven dan dus heldere signalen af! Vanaf de vroege ochtend breng je gelijk de regelmaat erin. Je ukkie wordt 's morgens wakker en mag gelijk drinken, hierna mag je even spelen op schoot, totdat je ukkie aangeeft dat het genoeg is geweest (wegkijken, miepen, of juist heel veel nieuwe vermaakdingen vragen.... Kortom als hij niet rustig is, dan is het spelen klaar) Hierna heel even tot rust komen in de box.

In het begin, als ze nog klein zijn, is dit in totaal vaak maar een kwartiertje... Bij eerste vermoeidheidssignaal (gapen, oogjes wrijven, oortje pielen, haren trekken, neusje wrijven... ieder kind heeft een ander signaal) pak je je kindje op, maakt hem slaapklaar (liefst een slaapzakje of iets dergelijks aan dat het slapen duidelijk is) en brengt hem eigenlijk zo snel mogelijk naar bed (als hij weer wat groter is, kan je hier wel wat relaxter mee omgaan, maar als ze nog zo klein zijn, zijn ze vrij snel al te moe, dus het liefst een zo kort mogelijk slaapritueel)

Dan mag de kleine even zelf in slaap proberen te vallen. Ik doe dit maximaal een kwartier, of als het alleen miepen is max een half uur. Als het na die tijd niet gelukt is, pak ik haar op en tut haar nog weer even aan de borst tot ze rustig is en probeer het opnieuw.
Renée had (op het juiste moment) ongeveer acht minuten nodig om in slaap te vallen, daar kwam ik al heel snel achter. Maar in het begin is dat even aftasten... daarom een kwartier tot max half uur. Als je te snel naar binnen gaat, verstoor je misschien het inslaapvalmoment en zal het daarna nog langer duren.

Baby's van drie/vier maanden zijn eigenlijk maar een uurtje echt lekker wakker, daarna zijn ze al weer moe. En een uurtje is snel voorbij, je voedt al een tijdje, nog even spelen, en even in de box.

Hoe je het beste kan herkennen dat hij al te moe is, is als je hem echt bezig moet houden. Als hij rondgedragen wil worden, als hij iedere keer alleen maar rustig is als je speelt met je gezicht of je stem ... dan is hij waarschijnlijk al over zijn inslaapmoment heen. Kans is dan groot dat het zelf inslapen niet gaat lukken (of pas na een uur krijsen in bed).
Als ik zag dat Renée oververmoeid was (en ik dus de signalen gemist had), probeerde ik het vaak maar één keer, lukte dat niet, liet ik haar even aan de borst slapen. Zodat ze toch weer wat uitgerust was en weer helderdere signalen afgaf.

In het begin is het echt even puzzelen.... je moet de signalen van je kind nog goed leren kennen en op een gegeven moment herken je aan zijn gehuil ook of het wel of niet gaat lukken met slapen.

Vreemd genoeg is een uitgerust kind makkelijker bij het in slaap vallen, dan een vermoeid kind... Maar eigenlijk ook wel weer logisch, want als we zelf te druk zijn en te laat naar bed gaan, lukt bij ons het slapen ook niet meteen. Als we dan uiteindelijk slapen, slapen we ook lang niet zo goed als anders... zijn eerder wakker, woelen meer... En dat is dus ook zo bij kindjes.

Ik hoop dat je hier al wat mee kunt, vraag anders gerust verder hoor!

Groetjes Nynke

[astridmv3]

ik geloof dat ik er idd wel wat mee kan, althans, het lijkt hier iig te gaan werken

[Rebeca]

hier heb ik zeker wat aan! Thanks! Rodrigo sliep voorheen altijd zowat de hele dag, maar daarna op een gegeven moment miste ik steeds zijn signalen en nu weer omdat het steeds verschuift. Nu slaapt hij maar 1 keer terwijl mijn gevoel duidelijk zegt dat hij echt 2 keer slapen nodig heeft. Even goed op letten vandaag en morgen vanaf de ochtend er goed op letten.