Mij moet wat van het hart...
Hier in ons straatje woont een gezin. Met de moeders des huizes trok ik op zodra we hier woonden. De 7 huizen hier waren ongeveer allemaal tegelijk klaar. Dus allemaal nieuw. Het was allemaal heel gezellig.
Tja, en toen kwamen de kindertjes. Het gezin waar ik het over had niet meteen. Wij hebben lang gedaan over onze eerste. En toen die geboren was zei ze ronduit dat ze jaloers was dat ze ook een kind wou.
9 Maanden later kreeg ze ook een zoon.

Maar goed, die 2 jongens van ons waren vaak bij elkaar. Logeerden wel eens bij elkaar als de ouders wegmoesten. Ik ging weer naar de gyn. voor een 2e kindje. Moeder van dat andere gezin zei doodleuk dat ze wel zou stoppen met de pil want dan zouden wel lekker fijn samen zwanger zijn. Maar ik wordniet zo snel zwanger en zij kreeg 9 mnd later een dochter en ik anderhalf jaar later pas. Afijn... ook onze dochters speelden samen. Die van haar was wel de baas maar dat komt ook wel omdat Debbie vooral toen nog erg passief was.
Vorige zomer speelden heel veel kinderen uit de buurt weer op straat. Allemaal samen vaak. Maar een keer was Jurriën met B aan het knikkeren. Jurriën had een paar hele grote knikkers, deels van oma gekregen en een paar zelf gekocht. Die B wou daar wel mee knikkeren. Voor het neppie zei Jurriën. Okee, was het antwoord. Maar toen B ze won griste hij ze uit de pot en rende ermee naar huis.
Tja, toen brak de hel los.
Jurriën heeft gehuild! Ook al was hij toen al 11 jaar. Dus 's avonds, toen ik klaar was met het schilderen op Nele's kamertje ben ik met hem naar hun toe gegaan en heb ik netjes de knikkers teruggevraagd omdat... ik wou vertellen waarom maar ik kreeg geen kans. Moeders des huizes blafte me toe dat B die eerlijk gewonnen had en dat Jurriën die NIET terugkreeg.
Ruzie om een paar stomme knikkers.
Wij hebben toen onze kinderen opgepakt en zijn naar een speeltuin gegaan om onze gedachtes te verzetten. Toen we terug kwamen lagen die knikkers voor de voordeur. We struikelden er bijna over.
Okee, Jurriën had zijn knikkers terug. Maar ik had echt geen zin meer om met die buuf te praten. Ze had me zo afgeblaft 's middags.
De weken verstreken. Haar kinderen zagen we nooit meer. Belden niet meer tot vervelens aan. Goh, dat was lekker rustig.
Debbie deed haar communie en de uitnodigingen moesten de deur uit. Ik heb heel lang getwijfeld of ik er dat gezin een zou geven. Maar John vond dat wij onszelf niet moesten laten kennen en toen is er dus toch een bij hun in de bus gedaan.
Komt ze een week voor het feest bij ons binnengestormd met de vraag wat ze moest doen. Komen of niet?
Ik heb gezegd dat ze dat zelf moest weten. Het is aan jullie! (wie ben ik om te bepalen of ze bij mij op het feest wil komen of niet)
Toen ging ze heel het knikkergebeuren oprakelen. En dat was al 6 weken geleden toen! Ze blafte alles uit wat haar dwars zat. Ze vond het ronduit schadalig dat ik geen excuses was komen maken. Ik vroeg waarvoor? Ik heb geen knikkers gestolen zei ik. Oohh je had haar moeten horen!
Afijn, met Jurriën was het altijd wat!
Ik ben blij dat we gebroken hebben met hun. Zij kletste altijd alles rond over de onderzoeken van onze kinderen. Mensen op straat wisten het bijna nog eerder dan onze familie. Dus daar was ik ook mooi vanaf.
Maar ja, zij kletst nu rottige dingen over Jurriën rond en over mij. Jurriën speelt nu erg veel met de achterbuurjongen van hun. Daarnet kwam die moeder hierheen. Begon met een heel serieus gezicht te praten. Bang dat ik haar iets aan zou doen ofzo?

(weet ik veel wat er rondgekletst is over mij??)
Haar jongens en ook Jurriën was erbij, hadden bladeren en papier in brand gedaan met een vergrootglas.
Tja, Jurriën heeft geen vergrootglas. (wij kijken wel uit zeg!) Maar die van haar wel. Ze wou toch even melden dat Jurriën erbij was geweest. En ook vertelden ze dat Jurriën met haar zoontje naar de beek was gaan spelen vorige week en dat ze dat heel stiekum gedaan hadden. Zij houdt niet van stiekume jongens.
Nou ja, ik ook niet. Maar sinds dat W. bij Jurriën is is W stiekum.
Dus yes! Jurriën krijgt weer de schuld!
Soms he, wou ik dat ik buitenaf woonde. Waar onze kinderen gewoon konden ravotten zonder steeds als zwarte piet bekeken te worden en waar ze niet gepest werden door andere kinderen. (vooral niet door die B en S van dat gezin hier uit de straat)
Hehehehe zucht.. dat is eruit!
Laat ze allemaal de kolere krijge!