Ik heb vanochtend de peuterspeelzaal gebeld om Yannick af te melden.
Een zeer verontwaardigde leidster aan de telefoon, want Yannick vind het tenslotte zo leuk in de groep.
Sinds twee maanden hebben we drama elke ochtend. Yannick wordt wakker en vraagt al of hij niet naar school toe hoeft. "affebieft mama?! Niet gool?!"
Wil geen sokken en schoenen aan, loopt te krijzen als zijn jas aan moet, huilen in de auto, Roy afzetten, gillen en schoppen als hij weer terug in de auto moet, zodra de molen die voor zijn school staat in zicht komt zijn de rapen helemaal gaar.
Maar tja, zodra hij eenmaal goed en wel op school is en met een dikke pruillip afscheid genomen heeft voor het raam, gaat hij wel leuk spelen.
Maar hier is toch geen lol aan?! Ik bedoel, ik doe hem naar de peuter voor zijn lol, niet voor mijn gemak. Dat hij dan uiteindelijk 2 uurtjes leuk speelt met de kinderen, weegt voor mij niet op tegen elke ochtend drama. (en dan bedoel ik elke ochtend, dus 7 maal in de week)
Zijn school staat schuin tegenover de C1000, als ik boodschappen moet gaan doen wil hij naar Aurelia. Ik dacht daar eerst niets van, maar besefte afgelopen week ineens dat dat met die verhipte molen te maken heeft. Hij associeert winkel en molen met school.
Ik wil niet dat hij voor de rest van zijn leven een trauma voor winkel en molen op loopt enkel vanwege een psz.. ( :

okay, okay, zal wel meevallen ;))
Daar komt bij dat, toen Roy heen ging, er al een verloop van 8 verschillende vaste leidsters is geweest en 11 vrijwilligsters in 1 jaar tijd. Dat lijkt op dezelfde voet door te zetten. Yannick gaat nu sinds afgelopen mei heen en heeft al 4 verschillende vaste juffen gehad.
Nu is voor de kerstvakantie Yannick zijn favo juf ontslagen, (of nee, sorry, contract niet verlengt :

) en dit gaat wellicht de volgende van een hele reeks nieuwe juffen wezen. Ik heb er geen zin meer in, ben het beu om het hele dorp met een krijsend kind te doorkruizen. Ik bedoel, ik ging al expres met de auto, de fiets durfde ik niet eens meer te nemen. :-\ Zo groot is het dorp niet, we hebben het over 800 meter van deur naar deur, maar het leek in real life veel langer!!
Nou gaf die leidster me dus het gevoel dat ik een zeer ontaarde moeder ben door mijn kind zijn pret af te nemen. Het is zo belangrijk voor ze, die ochtenden met andere kinderen. (ik ben gastmoeder/onthaalmoeder dus het is niet zo dat hij niet genoeg koters heeft om mee te spelen) Het is zo'n prettig kind in de groep, ze vind het zo jammer blabla. Ja, nouja, wel logisch dat laatste, het is gewoon een heerlijk kind, ik heb hem ook het liefst de hele dag om me heen. (allee, meestal dan ;) )
Maar toch, ben ik ontaard!!!???