Onredelijk, emo, ruzie en dan weer van voor af aan

[Martine-mv-Lucas]

Hoihoi

K ben nu 7 weken zwanger en de hormonen gieren echt door mn lijf.
Lichamelijk voel ik me goed, maar mentaal ..............

Ik ben echt een b%&*tch. Loop mn man om alles af te zeiken. Maken meer ruzie dan dat het gezellig is. En dan slikt hij nog de helft al in.
Ik vind het echt niet leuk meer, ik wil ook niet zo doen, maar t gebeurd me gewoon. En de schat, hij is zo lief voor me, hij doet gewoon alsof al die ruzies en gemopper er niet zijn en als ze er zijn zegt ie dat het zijn schuld is   

Gaat dit over na de 1e 12 weken?????????? wordt het in ieder geval minder?????????? want op deze manier gaan 9 maanden vreselijk lang duren.
Weten jullie of er een middeltje is wat ik hier tegen kan nemen? Of moet ik mijn man op vakantie sturen naar een onbewoond eiland en dan alleen maar msnnen de komende 7 1/2 mnd?

Ik baal zo vreselijk van mezelf als ik zo doe ..................
 

[Nynke Bal-Dekker]

Hey Martine,

Balen he? Die buien die maar niet over lijken te gaan. Meestal trekken ze wel wat bij na die eerste drie maanden... en voel je je de middelste drie maanden redelijk top.
Super dat je man dat op kan brengen! Knap dat hij dat volhoudt!

Ik bemerkte zelf tijdens de zwangerschap van mijn tweede heel sterk dat ik mijn eerste griet onbewust wat meer "losmaakte" van mezelf. Haar iets meer richting papa sturend, om alvast de overgang naar nog een kontkrummeltje in het gezin niet zo onverwacht te maken. Voelde wel raar en vond het toen gemeen van mezelf... achteraf zag ik wel dat ik het wel om een onbewuste reden gedaan had. Ruimte makend voor afhankelijke baby. Toen de baby er eenmaal was, ging er een nieuwe wereld voor haar open, zo in mezelf gekeerd als ik was voor de bevalling, zo veel aandacht en attentie had ik na de bevalling voor haar.

Het meeste is toch om een bepaalde reden, of je het nu leuk vindt of niet... oorzaak lang niet altijd bekend, reden ook niet... Hoop voor jou en je man dat je buien als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen binnenkort!

 

[Anouschka]

Hoi Martine!

Ik herken dat ook hoor! Ik was  net zo. En even ging het goed en aan het eind van de zwangerschap was ik weer zo snel aangebrand. Tja, nu vind mijn man me weer zo lief.  Soms iets minder als ik echt slaap tekort kom.

Nynke wat jij beschrijft over dat losmaken... dat herken ik helemaal! En ik doe het nu ook nog bij Debbie. Debbie hangt zo enorm aan mij en toch stapje voor stapje lukt het me haar naar de zelfstandigheid toe te duwen. Ze pikt het nu goed op.