Hoi,

ik heb een spiraaltje zonder hormonen gehad en vond het een groot drama. Constant had ik hele hevige menstruaties die minstens twee weken duurden en waar ik hele bergen maandverband en tampons voor nodig had om alles enigzinds onder controle te houden. Ook kreeg ik er bloedarmoede door. Tevens stond het mij steeds mer tegen dat dit spiraaltje een bevruchting niet voorkomt maar wel de innesteling tegenhoud. Er vind dus wel een bevruchting plaats maar dat kan niet innestelen en wordt door je lichaam afgestoten. Dit spiraaltje kreeg de huisarts niet verweiderd en ook de gynaecoloog heeft tevergeefs geprobeert hem los te trekken. Hij bleek vast te zijn gegroeid en is onder narcose verweiderd.

Een mirenaspiraaltje heb ik daarna gehad. Dat viel bij mij ook niet goed helaas. Bleef ongesteld, zelfs na zeven maanden nog bijna constant, dus die heb ik ook laten verweideren, en nadat Stijn is geboren ben ik aan de cerazette gegaan.

Groetjes van marloes

Anders had ik al lang eens een spiraaltje geprobeerd, je kan het ook niet vergeten hé

spiraaltje vind ik helemaal niks.... je hoort wel positieve verhalen, maar ik heb dan net 2 vriendinnen die er zwanger mee zijn geworden, waarbij bij 1 het vruchtje tegen de spiraal was genesteld en tja dat wil sowieso niet en bij die ander werd het een miskraam net na het moment dat ze hadden besloten: welkom!

De pil komt er voorlopig niet in, dus houden wij het ook bij een 'jasje' (nu even niet natuurlijk  ) en als we straks zeker weten klaar zijn?!
Dan mag manlief een tripje zhuis maken en dat heeft hij ook al gezegd dat dat dan gewoon 'de' oplossing is bij een compleet gezin.

Tja dat spookt ook door mijn hoofd. Hoe definitief is je beslissing nou eigenlijk... stel één overlijdt of je gaat uit elkaar.. wat dan? Ingrijpen in de natuur, is nog nooit echt goed geweest...

Ik laat die beslissing nog maar even...

 

heeft ook iemand ervaring met de LAM methode? Ben erg benieuwd, durfde het niet aan, kon achteraf wel, want pas na exact een jaar en een week weer ongesteld geworden.