Hi,

Nou wie denkt dat competiviteit alleen voor kinderen, pubers en mannen is, heeft het echt helemaal mis.
Ik ging vanochtend wandelen, hoor ik achter me twee vrouwen redelijk op leeftijd, ik schat zo'n zestig jaar, op de fiets. Ze moesten dezelfde kant op, waren denk ik vriendinnen ofzo, je kon twee kanten op om te komen waar ze moesten zijn, en eentje sloeg een andere richting in, zegt dat ene vrouwke tegen andere, zullen we kijken wie er het eerste is jij of ik.
Dat vond ik echt kei grappig. Heb er de hele dag aan gedacht.
X

vind dat ook altijd enorm lachen om te zien.
Maar zelf ben ik denk ik (eh weet ik wel zeker) meer competitie ingesteld als manlief.....

Hij was (en is) een betere tennisser als ik. Hij had al jaren (competitie)ervaring toen ik voor een jaartje of 2 een balletje ging slaan.... maar dan moet en zal ik dus wel in mijn eigen categorie zo goed mogelijk presteren op de clubkampioenschappen... of in een partijtje tegen hem.... (bij de clubkampioenschappen wel meer succes haha toen werd ik kampioen, van Roland zelf heb ik het slechts 1x voor elkaar gekregen om te winnen, maar das dan puur op drang en niet op kwaliteit  ).

En tja altijd wedstrijdgesport waarbij ik ook het meest uit mezelf wil halen en me dood kan ergeren aan teamgenoten die maar wat half half mee lopen te doen... ben bang dat ik als 60 jarige ook nog wel zo'n wedstrijdje aan zal gaan 

die competitiedrang in mij is iets wat mij ook het afgelopen jaar heeft tegengehouden om weer te gaan basketballen....
Want ik weet dat ik nu zelf gewoon niet goed genoeg ben om direct weer in een hoger team mee te kunnen doen, maar ik kan ook niet tegen de instelling die over het algemeen in de lagere teams heerst.
Ik kom ook wel voor de gezelligheid, maar toch ook om een prestatie neer te zetten, die gezelligheid komt dan maar na een training/wedstrijd en dat is in lagere teams toch vaak niet zo.

Wie weet als ik na de geboorte van Junior weer een beetje conditie heb zelf eerst weer wat balletjes gooien en wie weet.... handbal lijkt me ook nog altijd leuk trouwens.

enne.... dat van dat laatste woord wisten we toch al