">
 Een zware beslissing, het leven van je kind.... Is dat leven een leven dat geleefd mag worden of is het voor het kleine ukkie beter dat je hem of haar er niet aan blootstelt? Voor een volwassene is het al moeilijk het te begrijpen, te beslissen, te doen.... maar voor zo'n klein ukkie?
Wat zou jij doen? In welk geval zou jij de beslissing overwegen? Als jouw kindje wel mag leven, geen pijn zou hebben, maar ook geen vooruitgang zou gaan boeken.... wat dan? Laat je je kindje dan leven als een slapend ukkie, zodat je je kindje in ieder geval nog kan knuffelen zovaak als je wilt? Wat als de artsen niet zeker zouden zijn of je ukkie pijn zou hebben?
Artikel in lees verder
">
 Vandaag promoveert orthopedagoog Ignace Vermaes op een onderzoek naar het psychosociaal functioneren van ouders van kinderen met spina bifida (open ruggetje): wat bepaalt eigenlijk hun "levensverwachting"? De persoonlijkheid van de ouders blijkt belangrijker te zijn dan de ernst van de aandoening bij het kind voor het psychosociaal functioneren van de ouders. Zou iemand met dat onderzoek in de hand kunnen zeggen: Spina bifida, daar komen de meeste ouders wel overheen. En dus hebben ouders die bijvoorbeeld kiezen voor zwangerschapsafbreking dan ongelijk?
Het standpunt van UMC St Radboud was dat beslissingen over actieve levensbeëindiging te vaak genomen werden op basis van een prognose die hun inziens niet voldoende overtuigend was. Maar wat moet je dan? Op een echo kan je vaak nog niet zien wat de ernst is van het letsel, moet je dan het kind maar voldragen en na de geboorte beslissen of kind mag leven of beter kan sterven? Hoe kan je als ouder in gods naam beslissen wat je moet doen?
|
