">
 Radeloos kan een huilende baby je maken, je voelt je machteloos en hebt het gevoel dat je echt tekort schiet. Je kind huilt meer dan drie uur per dag en je kan je kindje niet troosten. Medische oorzaak is vaak niet te vinden, dus als ouder heb je het gevoel dat het aan jezelf ligt. Wat doe je nu fout, wat zie je over het hoofd?
Mijn oudste meisje huilde meer dan 17 uur per dag, we liepen constant rondjes door de woonkamer tot diep in de nacht... Muziek van Shania Twain op en stappen maar. Zo was het gehuil niet zo doordringend, zo wilde ze nog wel eens even in slaap dommelen. Om direct weer wakker te worden als je haar probeerde neer te leggen. De kinderarts kon geen oorzaak vinden, stelde slaaptraining voor. Kortom ik mocht mijn meisje achterlaten in het ziekenhuis en zij zouden haar dan in een bedje laten huilen totdat ze in slaap zou vallen... want daar kwam het wel op neer (moest de arts toegeven)
Ben nog steeds blij dat ik dat geweigerd heb... Mijn meisje mankeerde wel wat, ze had meervoudige allergieën, zo gecompliceerd dat het minimalistische eliminatie dieet geen uitkomst bood. Zouden ze er in de nieuwe huilpoli wel achter gekomen zijn? Is deze nieuwe huilpoli (artikel in lees verder) een aanwinst?
|
