Mocht inloggen niet geheel lukken. Of er andere fouten optreden. Raden wij aan om via het forum in te loggen. Of even hier klikken. Sorry voor enig ongemak hier word aan gewerkt.
Ik vraag mij persoonlijk al een tijd een aantal zaken af. Het zal misschien niet direct met deze site verband houden. Maar het zijn wel dingen waarvan ik denk hoe zouden de moeders van de oude garde erover denken? Gezien we Tegenwoordig heel simpel á la Heleen Mees de potjes kindervoeding en Nutrilon uit de kast kunnen trekken! "Wat geen zin in tiet hier Pa heb je de kleine met het flesje kunstmatige voeding erbij" Lees even verder in lees verder....
Ach als kleine jonge was ik al druk bezig met het regelen van dingen! Druk met dit en druk met dat! Altijd dingen regelen, druk veel proberen te delegeren. Ja en tsja die telefoon die bleef de gehele dag rinkelen. Gek werd ik er soms van. Ja je bent een baasje of je bent het niet! Heb me er altijd naar gedragen! Ja heel veel praten en oplossen. Op een gegeven moment zag ik het niet meer zitten. Gelukkig kwam ik daar overheen. Zie het begin van men succes story! Zo is het ooit begonnen...
Verdorie, net eerste werkdag er op zitten en ik heb nu al geen zin meer om morgen nog een keer te gaan! Kom ik vanmorgen op kantoor, blijk ik van plek veranderd te zijn. Ik had eerst een kantoor voor mezelf en nu moet ik een kamer half zo groot met een ander delen. Niet zo maar een ander, nee gelijk die vent die ik niet kan luchten of zien!
Wat nu? Morgen gelijk klagen bij de baas, lijkt me niet zo’n fantastisch plan. De man ziet me aankomen, net terug van bigverlof (ja zo noemde hij het heel eerbiedig) en dan al miepen over iets wat niks met het dagelijks werk te maken heeft. De man is al niet makkelijk in de omgang, hij zou het liefst helemaal geen vrouwen in zijn domein willen hebben.
Gisteravond Kylian op bed gelegd, eenpersoons ernaast voor mezelf, we gaan het hard aanpakken!! Kylian om 19:30 op bed, na lang gehuil, meneer vind het leven veel te interessant om te gaan slapen. Om kwart voor 8 uiteindelijk toch de moed maar opgegeven en viel snikkend in slaap, ik ben er wel bij gebleven natuurlijk, we zijn voor de "veilige" aanpak.
Mama zou vroeg op bed, ofwel, dat was de bedoeling, maar ja, dan zit ze eenmaal achter die computer, (die vandaag of morgen echt een keer terug naar boven gaat) en toen was het toch ineens 23:00 uur. Zachtjes Kylian zijn kamer ingeslopen, nog heel eventjes gelezen, lampje uit en slapen.
Tot zo ver, alles perfect. Mama in diepe rust, Kylian nog steeds slapende, gegil uit de andere kamer. Yannick is wakker. Normaal gaat papa er dan uit, maar die was nog niet thuis, dus toch mama maar naar de andere kamer. Weer zachtjes terug in bed, bijna terug in dromenland, en ja hoor, Kylian wakker.
Een gewone nacht van een alledaagse moeder gaat niet over rozen.
Het is een donkere koude nacht en alle gezinsleden liggen heerlijk te
slapen. Dan wordt bijna iedereen opgeschrikt door een ijselijke
schreeuw: "papa! Sef moet puugie doen!!!". Ik denk: "Ík heet geen papa"
en probeer me een seconde af te sluiten voor hetgeen aan de hand
is.......een seconde, want vervolgens spring ik dapper mijn bed uit om
de ravage te bekijken. Licht aan.
