|
 Zoals velen van jullie wel zullen weten ben ik jeugdverpleegkundige en werk op het CB.
De laatste tijd hoor en lees ik weer veel negatieve verhalen over het consultatiebureau. Soms word ik een beetje moe van al dat commentaar, want lang niet altijd is het terecht!
Er zijn binnen de 'medische' wereld zoveel verschillende opvattingen over wat nou het beste voor de mens is. Een homeopaat denkt er anders over dan een regulier geneeskundige en afrikaanse medicijnman wéér anders.. Wie heeft er gelijk? Wij worden als artsen en verpleegkundigen opgeleid vanuit de westerse geneeskunde, en geven tijdens de uitvoering van ons werk adviezen conform de opvattingen van die westerse geneeskunde. Wij zijn als CB verplicht om te werken met 'evidence based' adviezen. Dat houdt in dat je alleen adviezen geeft waarvan het effect wetenschappelijk bewezen is. Dat houdt bijvoorbeeld in dat wij als CB geen osteopathie mogen adviseren. Het effect daarvan is namelijk nooit wetenschappelijk vastgesteld. Dat geld bijvoorbeeld ook voor het beschermende effect van BV tegen gaatjes. Er is wel onderzoek naar gedaan, maar dat voldeed niet aan de eisen van wetenschappelijk onderzoek, dus blijft vanuit de reguliere geneeskunde het advies om zo snel mogelijk na het doorkomen van de tandjes te starten met poetsen met fluoridehoudende tandpasta en te stoppen met het geven van nachtvoedingen. Er is namelijk wèl wetenschappelijk vastgesteld dat die zaken van invloed zijn.
'We' zijn dus als CB niet zomaar koppig als het gaat om sommige adviezen, we hebben te maken met wet- en regelgevingen die het ons soms lastig maken om andere opvattingen te hanteren.
Meer in: Lees verder
Dat je als Cb niet buiten het reguliere mag adviseren wil natuurlijk niet zeggen dat je andere opvattingen niet kunt respecteren. Als ouders het anders doen dan in 'de boekjes' staat beschreven, hoef je dat niet af te keuren zolang het geen gevaar oplevert voor de gezondheid van het kind. Maar hoe dan ook, hoe goed je andere opvattingen ook kunt respecteren en hoezeer je probeert je mening niet op te dringen, je zal soms een ouder toch moeten wijzen op gevaren voor de gezondheid. Bij een anderhalfjarig kind van 25 kg, dat alleen chocomel en croissants lust, kan ik niet met een strak gezicht zeggen dat als het kind verder gezond is, en ouder vindt het voedingspatroon geen probleem ze rustig op deze wijze door kunnen gaan! Want de risico's van een dergelijk gewicht zijn enorm! Maarja.. als je dat met ouders probeert te bespreken ben je in de optiek van de ouders meestal een zeur en een betweter.. ongeacht hoe voorzichtig je het brengt.
Ik heb een keer meegemaakt dat ik bij het bespreken van de groeicurve had gezegd dat het kind wat betreft gewicht iets onder het gemiddelde zat, en rustig doorgroeide. Naar mijn idee lag er in deze beoordeling geen waardeoordeel of kritiek. De moeder gaf later aan dat ze had opgevat dat ik haar kind te licht vond, omdat ik had gezegd dat het iets onder het gemiddelde zat. Voor mij een les dat dingen soms anders worden opgevat dan dat je ze zegt. Mogelijk ging deze moeder naar het CB met het idee "ze zullen wel weer wat te zeuren hebben" en vatte mijn uitspraak over een rustige groei die iets onder het gemidelde ligt daardoor negatief op.
Dit is ook de reden dat ik het zo jammer dat er vaak negatief over het CB gedaan wordt. Als iedereen er heen gaat met de instelling dat er altijd wat te zeuren valt, zal het nooit wat worden, omdat het dan niet uitmaakt wát of hóe je het zegt, de kans is groot dat het wordt opgevat als 'gezeur' De negatieve verhalen van andere ouders blijven hangen en kleuren het beeld van andere ouders.
Hoeveel ouders klagen er niet over kinderen die naar de kinderarts zijn doorverwezen door het CB, terwijl er uiteindelijk niks aan de hand bleek te zijn?? (consternatiebureau..) Hierdoor ontstaat het beeld dat het CB overbezorgd is. De ouders van de kinderen waarbij er wèl wat aan de hand was hoor je niet!
Door alle negatieve verhalen ontstaat al gauw het beeld dat alles wat we doen onzinnig is. Neem nou het ontwikkelingsonderzoek; dan hoor je ouders bijvoorbeeld zeggen: "die blokjes in dat vormenstoofje.. belachelijk dat ze dat bij 4 jaar doen.. dat deed mijn kind bij anderhalf al! Stom dat het nu weer moet"
Ja.. maar ik kijk niet zozeer òf het kind de blokjes erin krijgt, maar hóe! Ieder zich normaal ontwikelend kind krijgt de blokjes er op die leeftijd (en vaak al veel eerder) in.. Dat doosje is een middel om te kijken hoe de neurologische- en motorische toestand van een kind is. Ik kijk naar met welke hand een kind het blokje pakt, hoe het pakt (met hele hand, alleen vingers) ik kijk naar hoe de bewegingen zijn bij het plaatsen (is de motoriek trillerig, houterig, stij of juist mooi soepel) en tot slot of het kind het blokje in één keer goed kan plaatsen in plaats van eerst drie keer het blokje er scheef in probeert te proppenen. Al die dingen geven mij informatie over de ontwikkeling van het kind. En ja, gelukkig is het bij de meeste kinderen goed gesteld met zenuwstelsel en spieren en is het een fluitje van een cent. Maar het is een goed en simpel middel om de kinderen eruit te pikken waarbij dat niet het geval is.. en ja.. daarvan zijn dan al die gezonde kinderen de dupe.. zij 'moeten' ook het vormenstoofje doen...
Al met al zou het fijn zijn als ouders een andere kijk op het CB zouden krijgen. Misschien dat er dan meer begrip komt voor wat we doen. Het is niet meer zoals in de tijd dat onze ouders met ons naar het CB gingen en kregen voorgeschreven wat te doen, ongeacht of dat bij ouder en/of kind pastte.
Goede informatie over wat het CB doet (en dan niet globaal, maar echt, per onderdeel, inhoudelijk) zou al een hoop schelen.
Natuurlijk valt er ook echt wel een hoop te verbeteren aan de manier waarop op sommige bureau's met de ouders wordt omgegaan. De verhalen over slechte adviezen zullen ook niet echt allemaal voortkomen uit hoe de ouder een advies heeft opgevat. Een hoop collega's zouden de ouders wel eens serieuzer mogen nemen en proberen meer aan te sluiten bij de wensen en behoeftes van de ouders in plaats van altijd maar de eigen normen en waarden op te dringen.
Goed luisteren naar ouders en goede uitleg geven bij alles wat je doet, vind ik van essentieel belang. Je kunt het ouders ook weer niet kwalijk nemen dat ze zich zo irriteren aan dat vormenstoofje als ze er geen uitleg bij hebben gekregen waarom hun kind dat nog een keer 'moet' laten zien!
Eigenlijk komt het dus neer op wederzijds begrip. Als 'wij' meer begrip kunnen tonen voor de ouders, en de ouders begrijpen beter wat, hoe en waarom we doen wat we doen, dan wordt het misschien nog eens wat!
Werk aan de winkel voor de CB's dus, maar óók voor de ouders. Kom op voor je rol als ouder. Voel je je niet begrepen/gerespecteerd op je CB, irriteer je je aan de manier waarop iets gezegd word, vraag je je af waarom iets wel of niet gedaan wordt ?? Zeg het tegen die persoon! Alleen op die manier kunnen irritaties uit de werled worden geholpen en kunnen ze op jouw CB werken aan de verbetering van de zorg! Klagen tegen anderen help niks, en vergroot juist vaak de irritaties.
Tot slot.. het CB is niet verplicht. Als je het echt allemaal onzin vindt, ga er dan gewoon niet meer heen en hou op met zeuren!! Scheelt beide partijen een berg energie.
Tags:
Klik hier om een Tag toe te voegen...,
|
RSS feed Commentaar
Al was de laatste verpleegkundige ook geen verkeerde! Ik had alleen het gevoel alsof ik haar tijd aan het verdoen was, had geen vragen... Zij kon haar tijd wel beter besteden. 
, ik geloof dat ik nog SLIEP toen ik dat schreef, hahahaha
Heb van een verpleegkundige bijv. gehoord, dat het beter zou zijn als ik mijn kind naar de opvang deed, psz of kdv, omdat ze dan zou leren lopen en praten. Ik kon dat vrouwke wel door dat kamertje heen meppen, zo kwaad dat ik was. Op dat moment had ik er niks van gezegd, omdat ik dichtklapte.
Heb het de laatste keer wel doorgegeven aan de arts, dat ik dat niet normaal vond.
Ik denk dat zeker bij mij, uhm ik voel me vlug aangevallen, en waarschijnlijk had dat vrouwtje het helemaal niet zo bedoeld, maar op mij kwam het over alsof ik niks deed met m'n kind en dat dat de reden was dat ze achterloopt.
Verder ben ik er niet ontevreden over, laatste keer had ik aangegeven gestopt te zijn met het geven met melkproducten omdat lynn er duidelijk last van heeft, en dat was gewoon goed, ik kreeg geen preek ofzo. Kijk zo kan het ook.
En de volgende keer moet ik weer naar een verpleegkundige, en mocht het zo zijn dat ik iets hoor wat mij niet aanstaat, dan probeer ik het meteen met degene uit te praten.
Het komt allemaal wel goed.
X