|
Geschreven door MayLynn
|
|
zondag 28 januari 2007 |
Ik geef borstvoeding, en daar ben ik trots op! Ik deins er dan ook niet voor terug om in het openbaar te voeden als het nodig is. Maar soms krijg ik zelfs de behoefte om te gaan voeden puur om een “statement” te maken.
Vorige week ging ik samen met Lucas een middagje lekker shoppen bij Ikea...
Zoals altijd hielden we tussendoor even pauze in het restaurant.
Terwijl ik aan een muffin met een glaasje fris zat, werkte Lucas een
banaan naar binnen.
Niet veel later kwam er een vrouw naast ons aan
het tafeltje in het overvolle restaurant zitten. Ze had een wandelwagen
bij zich met daarin een meisje van een maand of zes. Uit haar tas
haalde ze een flesje waar het meisje meteen tevreden uit begon te
drinken. Op dat moment begon Lucas, al kijkende naar de fles, te
piepen. Hij weet wat de fles inhoudt; hij krijgt immers vaak genoeg
afgekolfde melk als ik aan het werk ben, dus mogelijk was hij een
beetje jaloers. De vrouw zei “ik denk dat hij ook wel wat te drinken
wil! Ze hebben hier een magnetron hoor!!” “Wat nou… magnetron…” dacht
ik ..“dat hebben wij lekker helemaal niet nodig!”
Ondanks dat het
voor Lucas nog lang geen voedingstijd was (hij had net anderhalf uur
daarvoor nog bij me gedronken) besloot ik hem midden in het restaurant
te gaan voeden. Als mensen er van uit gaan dat ik de fles geef word ik
altijd een beetje opstandig en wil ik graag laten merken dat ik nog
gewoon borstvoeding geef. Gelukkig had ik kleding aan die het openbaar
voeden niet tot een al te opzichtige bezigheid maakten, dus ik was vast
besloten wel even te laten zien hoe het hoort!Na wat gefriemel toverde
ik een tepel tevoorschijn en legde Lucas aan.
En toen gebeurde het..
na een paar flinke teugen deed hij iets wat hij gelukkig al een hele
tijd niet had gedaan.. hij beet me!! Hij had me al wel eerder eens
gebeten, maar dat was toen hij nog geen tandjes had, en ik dacht dat ik
het toen goed had afgeleerd. Niet dus.. Deze beet deed echt zeer! Ik
schrok behoorlijk, en kon dan ook niet voorkomen dat ik hardop AUW
riep. De vrouw naast me keek me aan en zei: “Tja.. als ze eenmaal
tandjes krijgen wordt het misschien wel eens tijd om te stoppen met
borstvoeding” Wat moest ik hier nu weer op zeggen? Ik had gehoopt om
aan iedereen te kunnen laten zien dat een 10 maanden oude baby aan de
borst niet vreemd is, maar de hele situatie eindigde in een soort van
“zie je wel dat je nu maar eens moet stoppen”. Ik kookte! Hoe
durft ze zoiets te zeggen! Waar bemoeit ze zich mee!! Eigenlijk had ik
zin om haar even flink de waarheid te vertellen, maar ik bedacht me dat
dat zinloos was, en besloot mijn kalmte te bewaren. Ter plekke verzon
ik: “och, zolang hij ze er niet af bijt vind ik het prima!” De vrouw
keek me afkeurend aan en murmelde nog iets over dat ik ook aan mezelf
moest denken en dat ik toch niet eindeloos door zou kunnen gaan.
Ik
had inmiddels geen aandacht meer voor haar. Lucas had intussen besloten
dat hij toch wel zin had in een lekker slokje en lag vol overgave te
drinken. Uiteindelijk hadden we dan toch nog ons goede voorbeeld
gegeven; niet alleen dat borstvoeding bij een oudere baby heel normaal
is, maar ook dat tandjes in elk geval geen reden hoeven te zijn om te
stoppen!
Tags:
ikea,
voeden,
Klik hier om een Tag toe te voegen...,
|
Groetjes Rebeca