 Jullie kennen het allemaal wel, een kleintje is nou eenmaal wel eens ziek. Niks mis mee met kinderziekten worden we grote mensen van. Maar mijn jongste, zullen we hem even verder Seth noemen? Seth sinds vorige week maandag helemaal strontziek, braken diaree je kent het wel. Ach als dat even een paar dagen is, tsja ziek is niet leuk. Maar dat zullen alle ouders hier wel be-amen ziek zijn hoort erbij....lees verder onder lees verder
Seth was al 5 dagen niet lekker dus maar eens naar de dokter en tsja die kon niks doen. De volgende dag, dus zaterdag, maar even langs de huisartsenpost; je kent het kind kregelig genoeg geen indicatie! Maar terug naar huis en "afzien" in de letterlijke zin van het woord!
Het hele weekend ellende; wel willen eten maar niet kunnen slikken dus na drie happen gelijk braken.
Maandag huisarts op visite en de beste man vondt het een beetje onzin dat hij langs moest komen...is een mening (braak)
Dinsdag weer naar de huisarts; Gelukkig een andere arts met twijfels en na wat gedruk konden we door naar het ziekenhuis... Aangekomen bij de kinderarts in het ziekenhuis kregen we na anamnesse te horen dat het we het nog wel een dag konden aanzien tenzij we de ellende van "opname en sonde enz. wilden..." Elkaar aankijkend was genoeg om te zeggen: "En nu zorgen jullie maar dat het goed komt met Seth, doe je best maar niks wachten"
Ik kan jullie persoonlijk vertellen dat het geen pretje is om je eigen kindje vast te houden terwijl een verpleegkundige een sonde inbrengt! En helemaal niet als die kleine die sonde er binnen de 5 tellen er weer uittrekt en het feest overnieuw moet beginnen!
Mama is bij hem gebleven 's nachts en na 10 uur per uur 85 ml ORS was meneer de volgende dag erweer. Praatjes en alles broodje eten fles drinken en heel moe...
Na deze nacht hebben ze Seth gewogen en was hij 12 kilo...dat was meneer 3 maand geleden al en geloof me met mijn genen zit meneer boven de groeicurve hij zou 14 kilo moeten zijn!
En Seth die speeld gelukkig weer met zijn beesten en speelgoed, ja moe issie nog wel ... gek hé
Moraal van het verhaal: Als je het niet goed lijkt sla bij die huisartsen eens met de poot op de tafel! Liever dan maar die zeurderd, zolang het maar om je kleintjes gaat!
|
RSS feed Commentaar
