Mocht inloggen niet geheel lukken. Of er andere fouten optreden. Raden wij aan om via het forum in te loggen. Of even hier klikken. Sorry voor enig ongemak hier word aan gewerkt.
|
|
Geschreven door Wanhopige papa
|
|
zondag 04 maart 2007 |
|
Het is zondagochtend, de stemming in huis is al weer ver te zoeken. Zit
ik rustig mijn computerblad door te lezen op de bank, wordt het blad
uit mijn handen gegrist. “Ga je nu om kleden!” “Waarvoor?” vraag ik nog
voorzichtig, hopend dat deze zondag anders is dan alle andere zondagen,
maar nee hoor, ik mag op stel en sprong alles laten vallen om weer 60
kilometer te gaan rijden voor een slap bakkie koffie bij mijn
schoonouders!
Meer in lees verder
Ik loop berustend zuchtend naar boven, discussie hierover heeft totaal geen zin. Moet wat over hebben voor mijn vrouw, voor de kinderen is het ook zo leuk (beweert zij). Onderweg op de trap krijg ik nog de opmerking toegesnauwd dat mijn kleren op bed klaar liggen.
Ja hoor, het is weer zover. Vrouw heeft weer inkopen gedaan, volgens de laatste mode. Wie heeft in vredesnaam die nichterige kleur bedacht? “Die hoef ik toch niet aan???” schreeuw ik naar beneden. “Denk erom dat je je eerst scheert! Die oudroze kleur past perfect bij je nieuwe pak en ik wil niet dat dat overhemd gelijk al vies is!”
Bah, heb me gisteren nog geschoren, kan best nog wel een dagje wachten. Net op tijd schiet me de ellende van twee weken terug nog in gedachten. Wat was ze toen laaiend! Zo kwaad had ik haar nog nooit gezien. Ze kwam er pas in de auto achter dat ik me nog niet geschoren had en aangezien onze jongste direct na aankomst gevoed moest worden, konden we ook niet terug naar huis om alsnog te scheren. Heb de hele weg het gezeur aan moeten horen, tel daar eens het gekrijs van een baby bij op en je snapt dondersgoed in welke stemming ik bij mijn schoonouders aan kwam. Haalt dat mens het ook nog in haar hoofd om een opmerking te maken over dat de auto toch eens gewassen had mogen worden! Wat denkt ze nou? Dat ik op zondagochtend een uur eerder op ga staan om de auto nog te poetsen? Maar goed, terug naar vandaag.
Even later ben ik gewassen, geschoren, haren netjes in gelid, apenpakje aan, weer beneden. Help gedienstig nog even met de kinderen hun schoenen aan te doen en in de jassen te hijsen. En ja hoor, we zijn klaar om te vertrekken. Alles in de auto, nog even naar binnen voor mijn mobieltje en een pitstop. Sluit alle deuren af en loop naar de auto.
We zijn nog geen tien minuten onderweg en het gejengel op de achterbank begint al. Zijn we er al? Hoe lang nog? Ik wil snoepie! Mama…. hij slaat me! De jongste is door al dit geschreeuw aangestoken en gooit de sirene aan. Ik kijk mijn vrouw aan. Zuchtend schuif ik de afrit richting tankstation op. Op het parkeerterrein kan de jongste spruit aan de tiet en ik ga snel een shaggie roken, daar was ik hard aan toe!
Na deze korte pitstop vervolgen we onze reis naar haar ouders. Daar aangekomen krijgen we het geijkte slappe bakkie koffie en het bijbehorende smakeloze kaakje. Ze mogen wel eens in de leer gaan bij mijn ouders! Daar krijgen we tenminste een overheerlijk stukje gebak en bonbons! Maar nee, da’s niet gezond, wordt je dik van, slecht voor je tanden…. daar gaan we dus ook maar drie keer per jaar heen.
Gesprek gaat natuurlijk over de buurvrouw, die zo’n last van haar reuma heeft. De overbuurvrouw die toch zo’n verschrikkelijk knappe schoonzoon heeft… die komt twee keer in de week langs om alles te repareren, heggen te snoeien, dakgoot schoon te maken, auto te wassen, grrrr ik zie de bui al hangen! Maar ik hou wijs mijn mond dicht, ga heel strategisch zo zitten alsof het lijkt dat ik de kids in de gaten hou. Voordeel van zo’n slap bakkie is dat ik wel langzaam weg kan doezelen. Zo af en toe eens een “o ja?” of “mmm” is genoeg om ze het idee te geven dat ik actief meeluister.
Plots schrik ik wakker, er wordt aan mijn schouder geschud. Kijk geschrokken omhoog om daar de grijns van mijn schoonvader te ontdekken. “Wat hebben jullie toch lieve kinderen, ze spelen zo zoet! Denk alleen dat jullie nu maar eens op huis aan moesten, zo te zien wordt kleine uk al moe.” Dankbaar maak ik van dit gebaar van Pa gebruik, trek kids de schoenen en jassen aan en vlucht naar buiten voor nog een shaggie voordat we de auto in stappen. Alleen de rit naar huis nog en hebben we weer een zondag overleefd!
|
|
Laatst geupdate op ( zondag 04 maart 2007 )
|
|
|
Gisteren zijn ze nog langs geweest, de schoonouders... Maar ik had het perfecte excuus om ze na 1,5 uur naar huis te sturen: ik moet nu echt kolven, het is al veel te laat en anders heeft denko geen eten vanavond. Eventjes langs gaan vind ik geen probleem, maar het moet geen uren duren....................... Dus papa in nood, hopelijk gaat je vrouw inzien dat ze beter even alleen met de kinderen langs moet gaan en kan jij lekker iets voor jezelf ondernemen...het leven is te kort om je tijd te verdoen met stompzinnige bezoekjes!! Best kans dat je vrouw dan nog meer herrie gaat schoppen, maar net als bij kinderen: naar een dwingeland moet je niet luisteren anders wordt het nog erger!!