|
Geschreven door Marloes en Nynke Bal
|
|
maandag 22 oktober 2007 |
|
 Het gebrabbel van baby’s moet serieus worden genomen. De klanken die
baby’s van anderhalf jaar uitstoten hebben - áls je goed luistert - al
veel weg van hun moedertaal.
Hier begint een artikel in het AD mee, welke geluiden stoot jouw kind uit en wat is de betekenis daarvan? Welke fantastische uitspraken/verbasteringen voor bepaalde woorden hoor jij van je kind? Hoe ontwikkelt die spraak zich in de loop der tijd? Blijven er bepaalde woorden bestaan? Een fantastische van Renée die wij erin houden is WOWen... bij vallen/bijna vallen van iets, roep je snel WOW... dus alles wat met vallen, omvallen, ed. te maken heeft is voor Renée WOWen...
rest van artikel in lees verder
Ze verschillen in klinkerduur al op dezelfde manier als die van
volwassenen. Dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek van Christiane
Dietrich van het Nijmeegse Max Planck Instituut voor Psycholinguïstiek
en Amerikaanse collega-onderzoekers.
Eén van de eerste dingen die een kind moet leren over zijn moedertaal is welke spraakklanken erbij horen en relevant zijn. Een klassiek experiment uit de jaren zeventig wees al uit dat baby’s van zes weken oud alle spraakklanken uit alle talen kunnen onderscheiden. Later reageren ze alleen op de klanken uit hun eigen taal.
Onderzoek van het Babylab - ook uit Nijmegen - wees onlangs trouwens al uit dat kinderen van zeven maanden al woorden beginnen te herkennen in zinnen. Ze verbinden er echter nog geen betekenis aan. Eerder werd aangenomen dat taal voor baby’s van die leeftijd nog klonk als één grote klankenbrij. Bron: AD
Tags:
Klik hier om een Tag toe te voegen...,
|
RSS feed Commentaar