topleft
topright

Vertel iemand...

  over: Dit artikel
  over: De Voorpagina

Inloggen

Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
Mei 16, 2008, 05:36:28
Gebruikersnaam: Wachtwoord:
Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte

Wachtwoord vergeten?
Mocht inloggen niet geheel lukken. Of er andere fouten optreden. Raden wij aan om via het forum in te loggen. Of even hier klikken. Sorry voor enig ongemak hier word aan gewerkt.

Login Comments

Leden loggen hier in met comment problemen! Registreren doe je een etage hoger!





Wachtwoord vergeten?
Nog geen account? Maak er één aan!
Hier inloggen!!!
Voor leden om commentaar te geven!!!
Niet registreren!!!
 
PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Nynke Bal   
woensdag 24 oktober 2007

huilbaby.jpg Volgens het NRC gaan de hulpverleners nu éénduidige aanpak adviseren bij huilbaby's. Er is een nieuwe richtlijn voor de jeugdgezondheidszorg en zelfs een begeleidende dvd: Huilbaby? Rust en Regelmaat! Het artikel mogen jullie zelf lezen, maar er zullen hier zeker heftige discussies over ontstaan.

 

Ik heb gemengde gevoelens... hoe goed zal de jeugdgezondheidszorg inspringen op de noodzaak van regeldagen bij borstvoeding? Op het duidelijk maken aan de ouders wat de hongersignalen zijn? Over het luisteren en kijken naar je kind?

 

Meer in lees verder

En aangezien link al eerder dood was (nu hersteld) even kopietje in lees verder onderaan.... 

 

 

 

Ik ben zelf niet anti, dat mag duidelijk zijn. Heb mijn jongste ingebakerd en RRR toegepast. Ik heb drie zgn. Huilbaby's op de wereld gezet. Bij mijn oudste het hevigst, meer dan 17 uur per dag krijsen. Artsen kwamen niet achter het allergieverhaal.... stelden slaaptraining voor terwijl ik wist/voelde dat mijn oudste pijn had. Allergieverhaal uitgezocht, huilen verminderde aanzienlijk, maar nog steeds te veel...

 

Slapen kon ze amper, heb uren, maar dan ook echt uren haar gedragen, gewiegd, gelopen, gevoed op verzoek, haar proberen uit te lezen.... Mijn middelste ging hetzelfde... met die uitzondering dat ze vanaf vier maanden op kv (dieetvoeding) zat en een speentje accepteerde. Mijn jongste, tja.... eerste maanden hetzelfde liedje.

 

Diegenen die ooit een huilbaby hebben meegemaakt, snappen de wanhoop, pijn en verdriet die je hebt als je je kind niet kan troosten. Als je kind niet heerlijk in je armen in slaap valt en lekker tukkie doet (van meer dan vijf minuten) Bij mijn derde was mijn muntje op, ik moest dit op één of andere manier doorbreken. De RRR van Ria Blom klonk heel logisch en veel van wat ze schrijft, herken ik.

 

Maar.... niet alles! Het laten huilen alleen in bed ging tegen al mijn principes in. Een kind wat huilt, wil je wat duidelijk maken. Zomaar van ene op andere dag laten huilen, vind ik barbaars en mensonterend. Je geeft je kind een signaal dat het kan krijsen wat het wil... maar ik doe niks, je moet het zelf gaan doen. Hoe zou je jezelf voelen als iemand dat bij jou zou doen?

 

Ja, die prikkels, die doen veel... maar prikkelarme omgeving kan je ook op andere manier creëren. In je buik kreeg je ukje ook niet alle prikkels binnen, wel geluiden, beweging etc. maar geen fel licht, schitteringen van tv of iets dergelijks. Die situatie kan je toch perfect nabootsten? Ooit van een draagdoek gehoord? Een perfect coconnetje voor je kleine uk, dicht bij mama's hart, mama's darmgerommel, mama's stem... Licht wordt gefilterd, geluid kan je zelf beperken (radio/tv/etc).

 

Dus wel regelmaat (volgorde van handelen, niet op tijd, maar op ritme van je kind) Wakker worden, lekker drinken bij mama, even spelen op schoot, misschien nog even in de box en bij eerste signaal hup bij mama in de draagdoek.... geen vermaak meer, maar rustig liggen en de kans krijgen in slaap te vallen. Eventueel kan wandelwagen ook... maar stilliggen in een bedje/wandelwagen is vaak een te grote overstap van buik naar boze buitenwereld. De vertrouwde schommelingen zijn rustgevend.

 

Ach, kan hier nog uren over doorgaan... maar pak uit het aangeboden materiaal datgeen wat goed voelt, wat bij jou en je kind past. Kijk naar je kind en luister naar zijn/haar behoeften en signalen. Juist de signalen die je baby afgeeft, zijn belangrijk voor het slagen (of falen) van deze "aanpak" die aangeboden gaat worden aan ouders van huilbaby's

 

Artikel in NRC:

Rust, regelmaat en de baby inbakeren
Dat is het nieuwe advies van hulpverleners aan ouders om hun huilbaby weer rustig te krijgen
Gepubliceerd: 23 oktober 2007 10:01 | Gewijzigd: 23 oktober 2007 10:02


Excessief huilende zuigeling komen veel voor. Ouders pakken de baby op en troosten het kind. Maar de baby moet rust hebben en slapen, zeggen deskundigen.
Door Antoinette Reerink

Den Haag, 23 okt. Een jong stel zit op de bank met hun huilende baby, uitgeput. „Ik ben gewoon moe de hele tijd”, zegt zij. „Als hij weer begint te huilen ga ik gewoon meehuilen.” De jonge ouders hebben een huilbaby. Lopen is het enige dat tegen het huilen helpt. „Uren, kilometers”, zegt zij. „Het laminaat is bijna versleten.”

De scene staat op de dvd Huilbaby? Rust en Regelmaat! De instructiefilm is gemaakt voor medewekers van consultatiebureaus en ziekenhuizen om te komen tot een nieuwe eenduidige aanpak van overmatig huilende baby’s. De dvd vergezelt de net ontwikkelde richtlijn voor medewerkers in de jeugdgezondheidszorg voor de begeleiding van excessief huilende zuigelingen. Overal in het land krijgen ouders met huilbaby’s nu door die richtlijn voor het eerst van professionals hetzelfde advies.

Gewoon huilen hoort erbij, maar als het ontroostbaar en aaneengesloten huilen is, dan is het excessief huilen. Bioloog Bregje van Sleuwen, onderzoeker bij TNO, legt uit wat een huilbaby officieel is: een zuigeling die langer dan drie uur per dag huilt, minstens drie dagen in de week, gedurende ten minste drie weken aan één stuk. Maar in de praktijk is een huilbaby een kindje waarvan de ouders het huilen als een probleem ervaren.

Excessief huilende baby’s komen veel voor. Sommige baby’s huilen wel zes uur lang op een dag. Ouders blijven vaak te lang tobben met een huilend kind. Het kan, aldus de organisatie Actiz van zorgondernemers, een goede relatie tussen ouder en kind belemmeren met alle mogelijke gevolgen van dien: „tot zelfs schudden en slaan met de dood tot gevolg”.

De praktijk leert dat ouders signalen van druk doen, huilen en jengelen vaak verkeerd interpreteren. Ze denken dat hun kind pijn heeft, pakken de baby op, troosten hem en dragen hem. Ze verzinnen van alles, behalve dat waar de baby het meeste behoefte aan heeft, namelijk slapen. Het kindje gaat voortdurend over zijn vermoeidheidsgrens heen, wordt overactief en raakt zo moe dat het hem nauwelijks meer lukt om op eigen kracht in slaap te vallen.

Deze kinderen zijn gebaat – zo is nu ook wetenschappelijk aangetoond – bij rust en regelmaat: een vaste volgorde van slapen, eten, spelen en weer slapen. Door deze eenduidigheid wordt het leven voorspelbaar en krijgt de baby houvast waardoor het zich veilig voelt.

Dit lijkt op de Rust, Reinheid en Regelmaat van vroeger tijden. Ouders lieten vanaf de jaren zeventig echter het principe van de drie R-en los en vervingen het voor het adagium Licht, Lucht en Liefde. Een kind zou zich het beste leren hechten als ouders het vaak oppakken en vasthouden. De richtlijn voor huilbaby’s maakt nu voorgoed korte metten met die achterhaalde veronderstelling.

Onderzoekers zeggen dat het huilen van een baby binnen een week met ruim 40 procent teruggebracht kan worden door de introductie van rust en regelmaat. Als er tenminste geen medische problemen ten grondslag liggen aan het gedrag van het kind.

Onder rust en regelmaat wordt echter niet zoals vroeger verstaan dat baby’s op vaste tijden gevoed moeten worden en naar bed moeten. Een baby die niet te veel geprikkeld wordt, krijgt de rust die hij nodig heeft en met een vaste volgorde van activiteiten leert hij wat er gaat gebeuren en wat er van hem verwacht wordt. Bij signalen van vermoeidheid na het eten en spelen moeten ouders hun kind wakker in zijn bedje leggen, zodat het zelf in slaap leert vallen. Een kind dat in slaap geholpen wordt, slaapt onrustig en ondiep en wordt vaak bij het geringste geluid weer wakker.

De boodschap die hulpverleners ouders voortaan zullen geven is: laat je kind als het alles heeft gehad (eten, spelen en een schone luier) vooral even huilen, hoe moeilijk het ook is. Mochten baby’s met een regelmatig dagritme toch veel blijven huilen, dan kan tijdelijk inbakeren tijdens de slaap ondersteuning bieden.

Deze methode om een kind gewikkeld in een strakke doek een begrenzing te geven werd enkele eeuwen geleden in twintig procent van alle landen gebruikt. Nu is het nog gebruikelijk in het Midden-Oosten. Door de nieuwe richtlijn raakt zij nu ook in Nederland in zwang. Inbakeren, zo leren de nieuwe inzichten, moeten ouders alleen tijdelijk doen, niet nadat hun kindje een half jaar oud is. Ouders hebben er ook begeleiding van het consultatiebureau bij nodig, want het verkeerd inbakeren brengt het risico van heupafwijkingen of wiegendood met zich mee. Zomaar op eigen houtje een baby gaan inbakeren wordt ontraden.

De jonge ouders die hun laminaatvloer bijna hadden versleten, zeggen op de dvd dat hun kind al snel heel erg goed ging slapen, na een paar weken vrijwel zonder huilen. „We hebben geen gesodemieter meer”, zegt de jonge vrouw. „Nu heb ik zelfs tijd voor mezelf. Ik heb in korte tijd vier boeken gelezen.”

Baby huilt normaal 1,5 uur

    * Vlak na de geboorte huilt een kind 1-1,5 uur per dag. Rond de zesde week bereikt het huilen een piek van 2-2,5 uur. Daarna is de huilduur gemiddeld 1,5 uur. Na drie maanden neemt het huilen bij veel baby’s af.
    * Uit onderzoek blijkt dat gemiddeld 13 procent van de baby’s tot zes maanden op minstens één dag in de week meer dan drie uur huilde.
    * Een op de twintig ouders van baby’s jonger dan een half jaar houdt een hand tegen de mond van hun kind, schudt het door elkaar of geeft het tikken als het overmatig huilt.

Vermijd te veel prikkels door:

    * radio en tv
    * gebruik van wipstoel of maxi cosi buiten voedingstijd
    * voortdurend vermaak
    * mechanisch speelgoed
    * babytrapeze of babygym onder de drie maanden

Zorg voor:

    * Een duidelijk patroon in het verloop van de dag zodat het verloop ervan voorspelbaar wordt voor de baby.
    * Dat betekent een vaste volgorde van slapen, eten, spelen en weer slapen.
    * Het hoeft niet op vaste tijden. Leg het kindje als het moe is altijd weer wakker terug in bed, zodat het leert zelf in slaap te komen.
 

Trackback(0)
Commentaar (3)Add Comment
...
geschreven door mamavanfloor, oktober 24, 2007 om 12:23
Wij hebben in het begin ook slaapproblemen gehad met Floor, huilde ook erg veel ondat ze dus gewoon moe was, ze sliep grotendeels alleen op de arm, of zo'n draagzak .
Met bijna 4 maanden gingen we op vakantie met Floor en mijn gevoel zei dat Floor oververmoeid was door slaap tekort, ze sliep overdag alleen maar hazenslaapjes, 's nachts ging gelukkig wel goed.
Op de dag dat wij vertrokken voor vakantie eerst nog naar het inloopspreekuur geweest op de wijk en daar ons probleem uitgelegt, daar ook het boekje van Ria Blom mee gekregen.
Meteen dezelfde dag nog gelezen en de dag erop mee aan het werk gegaan, wij hebben dus wel de methode toegepast om ze te laten huilen tot ze sliep, verder hadden wij er ook een beetje onze draai aan gegeven qua voeden e.d, maar de slaapsignalen werden wel snel duidelijk nu.
Dag 2 dat we de Blommethode toepastte sliep Floor dus echt een paar uur achter elkaar, ze was een vrolijke baby, die zichzelf op vakantie ook veel leerde, zoals omrollen met 4 maanden, en lekker brabbelen en rondkijken, gewoon lekker tevreden zijn.
Ik denk inderdaad ook wel dat je in je achterhoofd moet houden dat er nog meer aan de hand kan zijn dan oververmoeidheid e.d en dat er ook naar voeding e.d gekeken moet worden als dit lang gaat duren, er kan altijd meer aan de hand zijn, soms logische dingen inderdaad als regeldagen of soms wat minder logische dingen als allergie.
Groetjes Nicole
report abuse
vote down
vote up
Votes: +0
...
geschreven door Anneke Lanjouw, oktober 24, 2007 om 15:12
Ook wij zijn bekend met de huilbaby. Onze oudste was er zo een die van voeding naar voeding huilde en niet sliep, 's nachts uiteindelijk gelukkig wel. Het gevoel van machteloosheid, maar ook het idee van: " Hier heb ik niet voor gekozen, dit wil ik niet", herken ik goed. Ik heb wel eens (schaam schaam) boven het ledikantje gestaan en geroepen: "En nu hou je je kop". Je bent zo moe dat je niet meer goed kan nadenken. Gelukkig is het bij 1 enkele "schreeuwactie" gebleven en ging het met een maand of 4 stapje voor stapje beter.

Nu met Lieke begon het net zo en ik was na 3 weken al in de stress. "Nee, niet weer, dit kan ik niet nog een keer". Wij kregen ook het boekje van Ria Blom en hebben dit ook toegepast. Tot onze opluchting heeft ze maar een aantal keer echt lang gehuild en is ze meestal na een 10 minuten in slaap. Ook hebben wij goed gelet op de hongersignalen. Maar het helpt (bij ons dan) en daar ben ik erg dankbaar voor. Doordat Lieke nu niet meer oververmoeid is kan ik ook beter het "soort" huiltje interpreteren, waardoor ik meestal wel weet wat ik moet doen.

Groetjes Anneke
report abuse
vote down
vote up
Votes: +0
...
geschreven door Nynke Bal, oktober 25, 2007 om 20:35
Bij ons 's nachts ook drama... dus overdag en 's nachts, ze mocht ongelimiteerd aan de borst, ze werd ongelimiteerd gedragen en gewiegd. Aan alle kanten zoveel mogelijk rust inbouwen, zodat ze misschien een kwartiertje kon slapen.. Deurbel uit, tv uit, en maar wandelen door de kamer. Gelukkig weten de meeste ouders niet hoe een impact dat op je heeft. Maar aan de andere kant heel jammer dat ze het niet weten, begrip is er immers dan ook niet. Men oordeelt zo makkelijk... Ik heb bovenaan die trap gestaan, als ik je nu laat vallen, ben je stil... Gelukkig heb ik me op tijd omgedraaid, heb haar in haar bedje laten vallen (neerleggen kan ik het niet noemen) en ben naar buiten gerend. Als ik er nog aan terugdenk (en dat is regelmatig) staan de tranen weer in mijn ogen, voel ik weer het verdriet... het schuldgevoel. Ik heb beide manieren (AP en Blom) toegepast, niet alleen geprobeerd, maar echt uit volle overtuiging. Bij mijn jongste dus allebei de "methodes" De eerste maanden constant bij me gedragen, gevoed wanneer ze ook maar aangaf trek te hebben, getroost, het enige wat miste, was een draagdoek... en de uitleg van de signalen van een uitgerust kind (oververmoeid hebben ze maar één huiltje en dat is luchtalarm). Mijn conclusie is dat een gulden middenweg, dus beide "methodes" gecombineerd naar een manier die bij je kind past.... het beste werkt.
report abuse
vote down
vote up
Votes: +0

Schrijf commentaar
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
smile
wink
laugh
grin
angry
sad
shocked
cool
tongue
kiss
cry
smaller | bigger

security code
Schrijf de volgende tekens


busy
Tags:
Klik hier om een Tag toe te voegen...,
Laatst geupdate op ( donderdag 25 oktober 2007 )
 
< Vorige   Volgende >

Laatste Commentaar

Langvoeden, geen col...
geweldig filmpje ik hoop dat i...
Langvoeden, geen col...
Even weer omhoog geschopt... S...
Dossier 2300 Geen Co...
Even omhoog geschopt
STEMMEN GRAAG!
58%, jeetje zeg wat @#$%$E% Ik...
Persbericht 27 maart...
Die vrouwen die problemen onde...
Borstvoeden.net versie 2.1 Regels
Joomla Templates by JoomlaShack Joomla Templates