Mocht inloggen niet geheel lukken. Of er andere fouten optreden. Raden wij aan om via het forum in te loggen. Of even hier klikken. Sorry voor enig ongemak hier word aan gewerkt.
|
|
Geschreven door Nynke Bal
|
|
zaterdag 24 maart 2007 |
|
 Kraamtijd, hormonen gieren door je lijf, helemaal verliefd op dat kleine wurm! Je wil aan iedereen laten zien hoe prachtig je spruit is, welk wereldwonder jij op deze aarde gezet hebt. Maar ze willen niet alleen kijken, nee, ze willen haar ook vasthouden! Vooraf kan je je niets mooiers bedenken, jouw kindje wat door iedereen geknuffeld en bewonderd wordt.
Maar dan is ze er en ontpop je je plots tot leeuwin! Je ziet al die (al dan niet gewassen) handen naar je kindje gaan. Ze halen haar bijkans uit je armen vandaan of plukken haar zo uit de wieg. Je wilt gillen: Kijken doe je met je ogen en niet met je handen!
vervolg in lees verder
Ik wilde het niet alleen, ik deed het ook nog! Wat keek iedereen raar op. Niemand mocht uit zichzelf de kleine pakken, ik besliste wanneer en wie haar vasthield. Kraamhulp werkte hier met alle liefde aan mee. Kleine ging maar in beperkte handen, niet te lang en bij onrust werd er gelijk ingegrepen. Dat was het handige aan de borstvoeding op verzoek. Visite wist nooit waar ze aan toe was.
Het is zo'n vreemde aanname, "ik kom op kraamvisite, neem cadeau mee, dus mag ukkie vasthouden!" Ze zeggen het niet, maar voelen doe je het wel! Sommigen hadden het lef om te zeggen: "Ik laat haar gerust niet vallen hoor, heb zelf kinderen" Of ongevraagd mijn kleine kwetsbare ukkie in de armen van hun eigen kind willen leggen. "Ik let wel goed op hoor, hij/zij vindt het zo leuk" "Dat kan wel zijn, maar ik wil het niet!" onderwijl griste ik de kleine meid weer uit hun handen vandaan.
De niet borstvoedende moeders (of diegenen die er snel mee gestopt waren) beweerden dat het kwam door de borstvoeding, daardoor zou ik overbeschermend zijn. Niet gezond en niet goed voor mijn ukkie. Ze moest in zoveel mogelijk handen, daar kreeg je een makkelijk kind van! Weer aan die tiet? Je overvoert dat kind! Ze heeft net nog gehad!
Dit speelde echter niet alleen tijdens de kraamweek, ik had dat hele beschermende een behoorlijk lange tijd. Irene huilde ontzettend veel, toendertijd wisten we de oorzaak niet. Meestal liepen we met haar op de arm heen en weer. Als mensen haar al op schoot hadden, lieten ze haar gewoon huilen. O, ik heb daar geen last van hoor, laat maar lekker huilen. Foei, wat snel kookte mijn bloed dan.
Mijn huishouden liep door het huilen in de soep, ik liep op mijn wenkbrauwen. Opmerkingen te over, maar geen helpende hand. Ja... ze wilden wel wat doen... geef maar aan mij mee, kan jij je hok eens grondig schoonmaken... borstvoeding maakte niet uit, kon ook wel een flesje in! Flesje? Over mijn lijk! Maar ook hadden ze vlak daarvoor gezegd dat ik haar eens moest laten huilen, was goed voor haar. Hmm waar vielen ze nu meer over? Over het huishouden van Jan Steen of over mijn omgang met mijn dochter?
Trackback(0)
|
|
|
TrackBack URI voor deze post
RSS feed Commentaar
wat vreselijk herkenbaar! Kyran is pas 6 weken oud en nu al krijg ik van mijn omgeving opmerkingen waar ook mijn bloed van gaat koken! Kyran hou me zeker bezig de gehele dag vooral met voeden om de 2 uur is bijna standaard. De opemrkingen zijn vaak; alweer voeden, geen wonder dat hij zo dik is! ( 6 weken oud pas!)je overvoerd hem! dan krijgt hij alleen maar krampen. laat hem toch eens een poosje huilen in bed, valt hij vanzelf in slaap ( grom!) zal ik hem even rustig maken? ( kokend bloed natuurlijk!) Nee ik wil het zelf doen alleen mijn man krijgt hem ( ook soms met moeite want ik voel dat ik het beter kan natuurlijk hihi) vast zonodig en de grote broer. Ik voel die oerkracht zeker, en wil kyran in zijn veilige ongestoorde omgeving houden en ikzelf voel dat ook als prettig. liever geen visite gewoon lekker ik en mijn gezinnetje! en als ik dan vertel dat ik wel een jaar wil voeden dan kijken ze me aan alsof ik niet goe dsnik ben. ook de opmerking doe toch de fles is toch veel gemakkelijker beantwoord ik nu al standaard met voor wie is het gemakkelijker? ik moet hem toch voeden?
ja iedereen weet hoe goed bv is en dat moeders oerkracht hebben maar wie houd hier rekening mee? zelfs mijn eigen moeder schuift mijn gedrag op achja ( zei ze tegen mijn man terwijl ik op de wc zat en ik hoorde het) ze is wel erg beschermend he? tja zal wel komen omdat ze kevin is verloren kan ze niks aan doen. ik wilde wel kwaad weglopen maar ja ik gooi t maar op onwetendheid.
ik ga mijn moedergevoel lekker achterna en dan komt t allemaal goed laat iedereen maar denken en zeggen ik sta mijn mannetje!
purk